غزل(عشق به امام حسین)
گوشه نگاه
گویم غزلی راست تغزل به تو آقاست مجنون شده فرهاد به شیرینی لیلاست
کن گوشه نگاهم که من غرق گناهم از نای نگویم کلام همه دلهاست
گشتم خجل از خویش شدم یکشبه درویش سر داخل برف است که پر واضح و معناست
رحمن و رحیمی کریم ابن کریمی ارباب کرم کن تو که جای کرم اینجاست
این عالم امکان ز کارت شده حیران باران نبود آب بدان گریه دنیاست
دیوانه و مستم که جان بر کف دستم جان میدهم از بهر تو این کار محیاست
ما جمله خرابیم به دنبال ثوابیم مقصد که عیان است و مبدا ره مولاست
محزون حسینیم که مجنون حسینیم ما موج ضعیفیم حسین ساحل دریاست
ما زنده به آنیم که آرام نمانیم موجیم که آسودگی ما عدم ماست
سردار سپاهی تو فرمانده و شاهی آسودگی خاطر تو زینب کبری ست
در روز قیامت خیال همه راحت چون شافع ما روز جزا حضرت زهراست
گریان حسینیم یتیمان حسینیم چون مادر عشاق حسین ام ابیهاست
شاعر: امیرحسام یوسفی
من الغریب الی الحبیب